Nasz Patron

 

Wybraliśmy Patrona - Henryk Sienkiewicz zwycięzcą!

 

Cała społeczność naszej szkoły wzięła udział w wyborach mających na celu wyłonienie  patrona PSP w Bierwcach. W ostatecznej rozgrywce mieliśmy  do wyboru trzy kandydatury – Królową Jadwigę, Kornela Makuszyńskiego i Henryka Sienkiewicza. Wyniki głosowania są jednoznaczne – 106 głosów – Henryk Sienkiewicz, pozostali kandydaci otrzymali kolejno 17 głosów Kornel Makuszyński i 16 Królowa Jadwiga.

 

Powołany zespół do spraw nadania imienia szkole opracował  plan  działań, dzięki którym nasi uczniowie poznają sylwetkę, twórczość i działalność patriotyczną Henryka Sienkiewicza. Przystąpiliśmy też do opracowania  scenariusza uroczystości.  Pragniemy aby wszystkim naszym poczynaniom przyświecały słowa naszego wspaniałego pisarza, patrioty, Noblisty - Henryka Sienkiewicza:

 

„Tradycje można przechowywać tak jak rodzinne klejnoty,
Dobrze zamknięte nie giną, ale też i nie promienieją.
Tradycja polska powinna promieniować
Powinna rzucać blaski na życie i zabarwiać je."

 

                                                                                             Henryk Sienkiewicz 


Można by zastanawiać się - Henryk Sienkiewicz dlaczego właśnie jego imię?
Cała twórczość tego pisarza to hymn ku czci naszej Ojczyzny, bohaterskie zmagania narodu na przestrzeni dziejów, krzepienie serc naszych rodaków w trudnych dla ojczyzny chwilach. W twórczości Henryka Sienkiewicza spotykamy się z ponadczasowymi wartościami, które są i pozostaną bliskie każdemu Polakowi- miłość do Boga i Ojczyzny, honor, obowiązek, solidarność, rodzina.

 

 

Henryk Sienkiewicz

    Urodził się w 1846 r. we wsi Wola Okrzejska w zubożałej rodzinie szlacheckiej, pieczętującej się herbem Oszyk. Jego rodzicami byli Józef Sienkiewicz i Stefania Sienkiewicz z domu Cieciszowska. Rodzina Sienkiewiczów od roku 1861 zamieszkała w Warszawie. W 1858 roku Sienkiewicz rozpoczął naukę w gimnazjum, w 1866 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. Zgodnie z wolą rodziców zdał na wydział lekarski do Szkoły Głównej w Warszawie, jednak zrezygnował z medycyny i podjął studia prawnicze, by w ostateczności przenieść się na wydział filologiczno-historyczny. Zdobył tam gruntowną znajomość literatury i języka staropolskiego.

    W 1869 r. debiutował jako dziennikarz, pod pseudonimem Litwos pisał w Przeglądzie Tygodniowym, Tygodniku Ilustrowanym pisał też do Gazety Polskiej oraz Niwy. W lutym 1876 r. wraz z Heleną Modrzejewską i grupą znajomych wybrał się w podróż do USA. Z tego okresu pochodzą Listy z podróży do Ameryki.

    W 1880 napisał utwór historyczny Niewola tatarska i pracował nad powieścią historyczną Ogniem i mieczem. Powieść ta przyniosła pisarzowi wielką popularność i spotkała się z nadzwyczajnym odbiorem społecznym. Druga połowa lat osiemdziesiątych i początek lat dziewięćdziesiątych to dla pisarza okres bardzo wytężonej pracy nad kilkoma powieściami. Wkrótce pisarz rozpoczął prace nad kolejną częścią TrylogiiPotopem; następnie wydał trzecią część TrylogiiPana Wołodyjowskiego. Trylogia wyniosła Sienkiewicza na szczyty popularności i uczyniła z niego najpopularniejszego polskiego pisarza. W styczniu 1891 wyruszył w podróż do Afryki. Podróż ta zaowocowała Listami z Afryki. W 1894 roku powstały pierwsze rozdziały Quo vadis, które ukazały się drukiem w marcu 1895r. Książka do dziś cieszy się wyjątkową popularnością, została przetłumaczona na wiele języków. Quo vadis wielokrotnie adaptowano i wystawiano na deskach teatrów, ukazała się nawet opera oparta na motywach powieści, a w 1913 roku zostało po raz pierwszy sfilmowane. Potem była ekranizowana jeszcze kilkakrotnie.

    Od roku 1896 pisarz rozpoczął prace nad nową powieścią Krzyżacy, którą ukończył po czterech latach w roku 1900. W tym też roku pisarz przy zaangażowaniu całego społeczeństwa obchodził jubileusz 25-lecia pracy twórczej i otrzymał od narodu majątek ziemski w Oblęgorku. W tym samym roku Uniwersytet Jagielloński przyznał mu tytuł doctor honoris causa. Sienkiewicz angażował się w sprawy społeczne. W 1901 roku napisał odezwę w sprawie dzieci we Wrześni. 30 lipca 1902 otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Lwowa. W 1906 wzywał rodaków z USA do pomocy głodującym w Królestwie Polskim.

    W 1905 roku otrzymał nagrodę Nobla za całokształt twórczości. W przemówieniu wygłaszanym z tej okazji Sienkiewicz mówił, że zaszczyt ten jest szczególnie cenny dla syna Polski. Głoszono ją umarłą, a oto jeden z tysięcznych dowodów, że żyje.  Głoszono ją podbitą, a oto nowy dowód, że umie zwyciężać.

    Napisał powieść Na polu chwały , która miała być początkiem nowej trylogii. W „Kurierze Warszawskim” ukazała się w 1910 w odcinkach jego powieść dla młodzieży W pustyni i w puszczy.

    Po wybuchu wojny Henryk Sienkiewicz wyjechał do Szwajcarii. Wraz z Ignacym Janem Paderewskim był jednym z współzałożycieli Szwajcarskiego Komitetu Generalnego Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. Zmarł 15 listopada 1916 w Vevey i został tam pochowany. W 1924 roku, już w wolnej Polsce, prochy pisarza uroczyście sprowadzono do Polski i złożono w Warszawie w podziemiach katedry św. Jana.

 

Opracowała – Bożena Zbrożyna